Strona Główna Sprawy cywilne Wniosek o zasiedzenie nieruchomości

Wniosek o zasiedzenie nieruchomości

Prawnik
Autor: Prawnik
Posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
 
Po uchyleniu przez ustawę z 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny wielu przepisów Kodeksu cywilnego przestało istnieć z dniem 1 października 1990 r. zróżnicowanie form i typów własności według kryterium podmiotowego, a tym samym straciły moc wszelkie ograniczenia dopuszczalności nabycia przez zasiedzenie własności państwowej. Od tej daty zasiedzenie stało się dopuszczalne względem wszelkich nieruchomości.
 
Stwierdzenie zasiedzenia następuje w trybie postępowania nieprocesowego. W celu stwierdzenie zasiedzenia przez sąd należy wystąpić z wnioskiem, który musi spełniać wymogi pisma procesowego. 
 
Należy pamiętać, iż zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Natomiast ciężar tego dowodu zmienia się w przypadku wykazania dobrej czy też złej wiary posiadacza samoistnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 7 Kodeksu cywilnego jeżeli ustawa uzależnia skutki prawne od dobrej lub złej wiary, domniemywa się istnienie dobrej wiary.
 
Do zgłoszenia wniosku o stwierdzenie zasiedzenia własności uprawniony jest każdy zainteresowany. Jeżeli wnioskodawca nie wskazuje innych zainteresowanych, orzeczenie może zapaść dopiero po wezwaniu innych zainteresowanych przez ogłoszenie. Sąd może zarządzić ogłoszenie również w innych wypadkach, jeżeli uzna to za wskazane.
 
Przedmiot zasiedzenia powinien być we wniosku dokładnie opisany i oznaczony. W wypadku nieruchomości należy wskazać miejsce jej położenia (adres), powierzchnię, oznaczenie geodezyjne oraz numer księgi wieczystej (zbioru dokumentów).
 
Właściwość sądu w sprawie o zasiedzenie nieruchomości
 
Sprawy należące do postępowania nieprocesowego rozpoznają sądy rejonowe, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów okręgowych. Wszystkie sprawy o zasiedzenie nieruchomości podlegają rozpoznaniu w sądach rejonowych właściwych dla położenia nieruchomości objętej wnioskiem.
 
Jednakże jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy w sądzie rejonowym powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd ten może przekazać sprawę do rozpoznania sądowi okręgowemu.
 
Wartość przedmiotu sporu
 
W sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu. Wartością przedmiotu sporu w sprawie o zasiedzenie nieruchomości jest wartość nieruchomości po odliczeniu nakładów posiadacza samoistnego (uchw. SN z 14 grudnia 1984 r., III CZP 79/84, LexPolonica nr 302500, OSNCP 1985, nr 9, poz. 124),
 
 
Opłata sądowa od wniosku o zasiedzenie nieruchomości
 
Od wniosku o zasiedzenie nieruchomości pobiera się opłatę stałą w wysokości 2 000 zł.  Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 21 lipca 2008 r., P 49/07, LexPolonica nr 1928617 (Dz.U. Nr 138, poz. 873, OTK-A 2008, nr 6, poz. 108) uznał, że art. 40 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest zgodny z art. 32 i 45 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.). W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał uznał za nietrafny pogląd, jakoby jedyną właściwą metodą regulacji kosztów sądowych w sprawach o zasiedzenie było wprowadzenie opłaty stosunkowej, a zasada bezpośredniego związku wysokości opłaty i wartości dochodzonego prawa majątkowego nie stanowi przeszkody we wprowadzeniu opłaty stałej. Przyjęcie przez ustawodawcę tej metody regulacji, jako podstawowego rozwiązania (art. 12 ustawy o kosztach), przesuwa ciężar oceny wartości dochodzonego prawa majątkowego z poziomu jednostki i sądu na poziom ustawodawcy. Innymi słowy, wprowadzenie opłat stałych wiąże się w takim systemie z dokonaną przez ustawodawcę abstrakcyjną oceną wartości praw majątkowych, od których opłaty mają być pobierane. W konsekwencji ograniczona została możliwość miarkowania opłat w konkretnych postępowaniach. Sam wybór charakteru opłaty sądowej (stosunkowa czy stała), czy jej ustanowienie na określonym poziomie, nie oznacza jeszcze per se naruszenia gwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu. Można bowiem bronić zapatrywania, że wprowadzenie opłaty stałej stanowi najlepszą gwarancję równego dla wszystkich dostępu do sądu (tak wyrok TK z 16 grudnia 2003 r., SK 34/03, LexPolonica nr 365011, OTK-A, 2003, nr 9, poz. 102). Powyższe, oprócz względów funkcjonalnych (takich jak np. przyspieszenie procesu), może zatem uzasadniać rozszerzenie katalogu opłat stałych.

Powiązane wzory i pliki pdf do pobrania
Opinie
Twój komentarz
Opinie klientów
Wanda
Bardzo dziękuje Panu Darkowi za szybkie i profesjonalne przygotowanie dokumentów. Polecam firma godna zaufania.
Bartek
Szybka i profesjonalna obsługa za niską cenę. Znakomita znajomość prawa i zawiłości znanych tylko prawnikom. Prawnik wypełnił sądowe dokumenty i tak p...
Magda
Szybka, fachowa pomoc. Sprzeciw skutecznie wniesiony, a dzięki niemu sprawa została umorzona z braku dowodów. ustawa i e-sądy tworzą niestety możliwoś...